Feven droomt van eigen restaurant

“Mijn grootste droom? Nee, geen bruiloft. Trouwen staat bij mij niet bovenaan.” Met een grote glimlach vertelt de 26-jarige Feven Hordofa over haar ambities. “Een eigen restaurant runnen lijkt me geweldig!”

Vier jaar geleden deed ze bij Selam Hawassa, een partnerorganisatie van Woord en Daad in Ethiopië, een horeca-training. Na een halfjaar kon ze aan de slag in een lokaal restaurant. Nu is ze chef-kok in een hotel-restaurant en kijkt ze intussen al verder.

Want Feven leert graag. “Via de kerk hoorde ik in 2022 van de koksopleiding bij Selam. Ik meldde me aan om zes maanden intensief te studeren.” Al snel daarna vond ze een baan in de stad Hawassa. Stilzitten deed ze niet. Ze volgde culinaire trainingen over koken, naast een cursus over ondernemen, samenwerken en communiceren.

Selam Hawassa staat goed aangeschreven in de regio. Met een certificaat op zak had Feven dan ook een stevige basis. Het kokscertificaat opent deuren, maar het is Fevens doelgerichte houding die het verschil maakt. Uit haar woorden blijkt dat ze gedreven is. Zelfbewust en vastberaden weet ze waar ze naartoe werkt.

“Ik bouwde een netwerk op en leerde hoe je met klanten omgaat. Dat betaalt zich uit”, vertelt ze, als we met haar praten op een rustig en schaduwrijk plekje bij het schoolterrein in Hawassa. “Klanten waarderen mij om mijn werk, collega’s weten dat ze op mij kunnen rekenen. Beheerders van hotels en restaurants vertrouwen me. Zij moedigen mij aan om voor mezelf te beginnen.” Omdat ze een goed inkomen had, kon Feven sparen. Een eigen restaurant leek binnen handbereik, ware het niet dat hoge inflatie en economische neergang in Ethiopië roet in het eten gooiden. Ze bleef in loondienst bij een hotel. “Maar over een paar jaar is het hopelijk zover”, vertelt ze nu.

‘Leningen heb ik bewust vermeden, want ik wil
sparen voor een startkapitaal.’

Platteland
Feven is haar komaf niet vergeten. Haar ouders wonen op het Ethiopische platteland, op zo’n driehonderd kilometer ten zuiden van de hoofdstad Addis Ababa. Het traditionele boerenbestaan trok haar echter niet. Als jong meisje vertrok ze naar de grote stad, om in Hawassa met steun van haar oom een studie te doen. “En om een vroeg huwelijk te ontlopen”, geeft ze vrolijk aan.

Nu ze financieel op eigen benen staat, ondersteunt zij haar familie. Haar jongere zus woont bij haar. Dat betekent extra verantwoordelijkheid, maar ook extra motivatie. “Ik heb veel uitgaven: de huur, de zorg voor mijn familie en de dagelijkse kosten. Leningen heb ik bewust vermeden, want ik wil sparen voor een startkapitaal.”

Terwijl Feven haar verhaal doet, komen een paar studentes langs met koffie en wat lekkernijen. “Je moet dorowate, een traditioneel Ethiopisch gerecht, eens proberen”, raadt Feven aan. “Dat is een pittige kippenstoofpot en mijn favoriet als het gaat om eten. Maar kitfo (gemarineerd rundergehakt) is ook heel lekker.” Hoewel ze bijna naar haar volgende afspraak moet, praat ze met enthousiasme over de Ethiopische keuken. Wat in ieder geval duidelijk wordt, is dat Feven toegewijd is. Haar droom komt vast eens uit.